Od davnina su se razne biljke u vidu čajeva, melema, pa i hrane koristile kao prirodni lekovi za mnoge bolesti i slaba stanja organizma. Narodna medicina koja se u vidu usmenog iskustva prenosila generacijama znala je da primenom određenih delova biljaka iz neposrednog okruženja ublaži ili u potpunosti isceli mnoge slabosti. Vremenom su mnoga od ovih drevnih empirijskih saznanja potisnuta ili zaboravljena, jer se u dobu prosvećenosti i nauke narodna tradicija često poistovećivala sa sujeverjem i praznovericom.
Novi – stari trendovi
Od pre nekoliko decenija na zapadu ubrzano raste interesovanje za alternativnim oblicima prevencije i lečenja obolenja. Mnogi shvataju da klasična medicina ima fragmentarni pogled na čoveka i da često koristi suviše agresivne farmakološke metode u lečenju.Ovi novi pravci na polju alternativne medicine bivaju inspirisani otkrivanjem istočnjačkih iskustava i prakse lečenja (koji uključuju i lekovito bilje) koja pojedinca posmatra kao celinu, a bolest kao manifestaciju poremećaja šireg okvira ljudskog organizma, a ne samo njegovog određenog dela. Uporedo sa ovim trendovima, javlja se i jačanje svesti o ekološkom okruženju koje otkriva značaj amazonskih šuma i u njima mnogih biljaka o čijim se „čudotvornim moćima“ vekovima ispredaju priče među amazonskim domorocima.
Interesovanje za ovim biljkama i njihovom medicinskom upotrebom brzo raste tako da danas na zapadu imamo širok spektar suplemenata (pomoćnih lekovitih sredstava) baziranih na koncentratima i ekstraktima upravo ovih biljaka, a dobar deo njih se koristi i za lečenje seksualnih slabosti ili kao afrodizijak koji osvežava seksualnu želju i energiju.
